και το φθινόπωρο μας φόρτωσε με όλα αυτά που νιώσαμε για πάντα....έκανε αυτό που ήθελε χωρίς να μας ρωτήσει, κάναμε αυτό που θέλαμε χωρίς να το υπολογίσουμε...και τώρα πρέπει να το συγχωρήσουμε....
και πώς να το καταλάβουμε για να το συγχωρήσουμε;
πώς να συγχωρήσουμε τον ευατό μας για αυτά που δεν δώσαμε όταν μπορούσαμε . . .τον χρόνο . . . τις σκέψεις . . . . . . την αγάπη . . . δεν καταλάβαμε . . .δεν το περιμέναμε . . .δεν ήμασταν έτοιμοι . . .
και τώρα.....τί; και τώρα....πρέπει να μάθουμε να ζούμε χωρίς Αυτήν. . .
πώς να συγχωρήσουμε τη ζωή. . . μήπως να περιμένουμε να μας συγχωρήσει Αυτή πρώτα;
Ο χειμώνας θα είναι δύσκολος . . .αναμένοντας την Άνοιξη . . .
Σε περιμένουμε . . .
teleio kitkat.
ΑπάντησηΔιαγραφή