Και τί να κάνω.....

είναι μία από αυτές τις μέρες που απλά δεν βρίσκεις νόημα σε αυτά που έκανες....που κάνεις....και δεν έχεις να κάνεις...

και ενώ έχεις διαχωρίσει τη θέση σου, και δεν νιώθεις αχάριστη -γιατί ξέρεις και βλέπεις τι συμβαίνει γύρω σου...τον πόνο....τον απρόσμενο πόνο...που εμφανίζεται ξαφνικά στις ζωές μας και σε χτυπάει πάντα από πίσω, έτσι ώστε όχι μόνο να πονέσεις αλλά και να τρομάξεις...και να καταλάβεις ότι οι υπόλοιπες ανησυχίες είναι περιττές - εσύ τρώγεσαι, όχι με τα ρούχα σου αλλά με τα εσώψυχα σου.. αυτό που δεν φοριούνται....αλλά αυτά που είναι μέσα σου και όταν θυμούνται χαίρονται και βγαίνουν βόλτα έτσι για να σε τσατίσουν...Μελαγχολείς....

Το κυνήγι της ευτυχίας....."στο χέρι σου είναι" θα πουν οι αισιόδοξοι, οι κυνικοί, οι ρεαλιστές....οι ρομαντικοί απλά θα σου πουν "κουράγιο"...

"Στο χέρι σου είναι λοιπόν, κουράγιο"